To Helm's deep και ο άνεμος Helm

Το κάστρο του Helm

Το Helm's deep ήταν μια μεγάλη πλατιά κοιλάδα στα βόρειο-δυτικά Ered Nimrais (Λευκά Όρη).

Η κοιλάδα αυτή ήταν αποκλεισμένη σε ολόκληρο το πλάτος της από μία φυσική σειρά λόφων που ονομάζονταν Helm's Dike και πίσω ήταν χτισμένο το φρούριο του Aglarond ή Hornburg, στην είσοδο ττων ομώνυμων "αστραφτερών σπηλαίων .Το ίδιο το κάστρο είχε χαρακτηριστεί ως ένα μακρύ υπερυψωμένο μονοπάτι που έφτανε ακριβώς μπροστά στη μεγάλη πύλη. Μέσα υπήρχαν στάβλοι και ένα οπλοστάσιο, καθώς και μια μεγάλη αίθουσα στο πίσω μέρος, η οποία σκάφτηκε και διαμορφώθηκε στη βουνοπλαγιά.

Επίσης διέθετε ένα μεγάλο πύργο (το Hornburg) στην κορυφή του, ο οποίος διέθετε το κέρας του Helm Hammerhand, ένα είδος τεράστιας πολεμικής σάλπιγγας. Το "Βαθύ", το οποίο ήταν ένας ανοιχτός χώρος συγκέντρωσης δίπλα από το φρούριο, ήταν φραγμένο από το μεγάλο Τείχος, ένα οχυρό τόσο καλοφτιαγμένο που μοιάζει αν είναι κατασκευασμένο από συμπαγή πέτρα, εκτός από ένα μικρό οχετό που επέτρεπε στο νερό από το Deeping Stream να εισέρχεται στο κάστρο και να ανεφοδιάζει τους πολιορκημένους, με φρέσκο νερό. Το Τείχος περιγράφεται ως 20 πόδια ψηλό (6.5 μέτρα ύψος), και είναι αρκετά ευρύ ωστε 4 άνδρες να στέκονται δίπλα-δίπλα. Η πρόσβαση στο κάστρο μέσα από το Βαθύ κατέστη δυνατή με την κατασκευή μιας μεγάλης σκάλας, η οποία οδηγούσε στην πίσω πύλη του πύργου Hornburg.

Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε από τον ίδιο το βασιλιά Helm, από το Νοέμβριο του 2758 της 3ης εποχής, ως το Μάρτιο του 2059, όταν το Rohan δέχτηκε επίθεση από τους Dunlendings...Τότε τον Δεκέμβριο κι ενώ είχαν τελειώσει τα τρόφιμα, ο γιος του Helm, Hama, έφυγε για να βρει τρόφιμα, όμως δεν γύρισε ποτέ...Ο Helm τότε στάθηκε στο τείχος περιμένοντας να δει να επιστρέφει ο γιός του, μέχρι που πάγωσε από τον παγωμένο χειμωνιάτικο αέρα που σάρωνε την κοιλάδα και έκανε τις "αστραφτερές σπηλιές" να αντηχούν από το σφύριγμά του, και πέθανε όρθιος...

Οι Dunlendings τελικά νικήθηκαν και εκδιώχθηκαν από το Rohan, από τον ανηψιό του βασιλιά Helm, Frealaf, που τον διαδέχτηκε στο θρόνο...Η σάλπιγγα του βασιλιά Helm έμεινε στην κορυφή του πύργου, και καμιά φορά που ο άνεμος φυσούσε πολύ δυνατά, περνούσε μέσα από τα ανοίγματα του πύργου και έκανε τη σάλπιγγα να ηχεί... 

Ο άνεμος Helm

Ο άνεμος Helm, είναι ο μοναδικός επώνυμος άνεμος στα Βρετανικά Νησιά...Πρόκειται για έναν Βορειοανατολικό άνεμο που φυσάει προς την νοτιοδυτική πλαγιά του Cross Fell, μιας ημιορεινής περιοχής στη Cumbria της Αγγλίας...

Στην ίδια περιοχή, εντοπίζεται ένας δεύτερος άνεμος με το ίδιο όνομα, στην Eden Valley, ο οποίος φυσά από την κορυφογραμμή Mallerstang, προς τη βάση της κοιλάδας...Και οι δύο άνεμοι, χαρακτηρίζονται από τη δημιουργία χαμηλών νεφών που σκεπάζουν σαν κράνη τις κορυφογραμμές των βουνών, είναι πολύ ισχυροί και παγωμένοι, και πολύ συχνά παράγουν τον οξύ ήχο της σφυρίχτρας τρένου...

Στην περιοχή Eden, εντοπίζεται και το αρχαίο βασίλειο του μυθικού βασιλιά Rheged, που στην μεσαιωνική λογοτεχνία ταυτοποίηται με τον βασιλιά Urien Rheged, από τον γνωστό κύκλο του Αρθούρου...

Το Alqualondë/ Swansea

Alqualondë (Q, pron. [Alqua = κύκνοι+ londe=λιμάνι]) ήταν η σημαντικότερη πόλη των Τελέρι Falmari στις ακτές του Valinor. Η πόλη τοποθετείται βορειοανατολικά της Tirion μεταξύ των Calacirya και Araman στη βόρεια Eldamar.

Ηταν χτισμένη σε φυσικό λιμάνι κατασκευασμένο από πέτρα, και όλόκληρη η πόλη ήταν διακοσμημένη με τα μαργαριτάρια που είχαν συλλέξει οι ίδιοι οι Τελέρι, και  πολύτιμες πέτρες που προέρχονταν από τους Noldor. Ο φημισμένος στόλος των καραβιών με ακρόπρωρα που παρίσταναν λαιμούς και κεφάλια κύκνων, ήταν αγκυροβολημένος εδώ.

Το πρωτότυπο κείμενο αναφέρει:

Many jewels the Noldor gave them, opals and diamonds and pale crystals, which they strewed upon the shores and scattered in the pools; marvelous were the beaches of Elende in those days. And many pearls they won for themselves from the sea; and their halls were of pearl, and of pearl were the mansions of Olwe at Alqualonde, the Haven of the Swans, lit with many lamps. For that was their city, and the Haven of their ships; and those were made in likeliness of swans, with the beaks of gold and eyes of gold and jet."

"Πολλα κοσμήματα τους έδωσαν οι Noldor, οπάλια,διαμάντια και χλωμά κρύσταλλα, τα οποία διασκόρπισαν στις ακτές και τις λιμνούλες των θαλασσινών νερών στους βράχους, εκείνες τις ημέρες, οι παραλίες της Elende ήταν υπέροχες...Και πολλά μαργαριτάρια κέρδισαν οι ίδιοι για τον εαυτό τους από τη θάλασσα και οι αίθουσές τους ήταν μαργαριταρένιες, και από μαργαριτάρια φτιαγμένα ήταν τα αρχοντικά του Olwe στο Alqualonde, και ολόκληρο το Λιμάνι των κύκνων, που φωτιζόταν με πολλές λάμπες...Έτσι ήταν η πόλη τους, και το λιμάνι τους, και τα πλοία τους έμοιαζαν ίδια με κύκνους, με τα ράμφη τους φτιαγμένα από χρυσό και τα μάτια τους από χρυσάφι και μαύρο γαγάτη"...

(Σιλμαρίλλιον)

To Swansea

To Swansea (προφέρεται/ swɒnzi/ SWONZ-ee, Oυαλικά: Abertawe, ="στόμα του Tawe") είναι μια παραθαλάσσια πόλη στην Ουαλία. Βρίσκεται στην ιστορική κομητεία του Glamorgan, που περιλαμβάνει τη χερσόνησο Gower και τις ορεινές περιοχές της ενδοχώρας Lliw. Το Swansea είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην Ουαλία μετά το Κάρντιφ και η τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία στην Ουαλία μετά το Κάρντιφ και τη Rhondda Cynon Taf. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, το Swansea ήταν ένα από τα βασικά κέντρα του κλάδου χαλκού παγκοσμίως, κερδίζοντας το προσωνύμιο «Copperopolis».

Αρχαιολογικά ευρήματα έχουν βρεθεί κυρίως στη χερσόνησο Gower, και περιλαμβάνουν αντικείμενα από την Εποχή του Λίθου, την εποχή του Χαλκού και την εποχή του Σιδήρου. Οι Ρωμαίοι επισκέφθηκαν την περιοχή, όπως και οι Βίκινγκς, οι οποίοι το οργάνωσαν ως σημείο εμπορικών συναλλαγών. Ορισμένοι πιστεύουν ότι το όνομά του προέρχεται από το νησί Sveinn (Παλαιά Νορβηγικά: Sveinsey) - και αναφέρεται σε ένα νησί στο στόμιο του ποταμού Tawe. Μια εναλλακτική εξήγηση είναι ότι το όνομα προέρχεται από την λέξη «Σβεν» που σημαίνει "εισόδος", και η παλαιότερη γραπτή μαρτυρία το αναφέρει ως Sweynesse, το 1158-1184 ενώ παραλλάχτηκε σε Sweyneshe, το 1215 επί βασιλείας του Ιωάννη του Ακτήμονα.

Το όνομα τελικά αγγλοποιήθηκε και έμεινε γνωστό ως Swansea ="Θάλασσα των Κύκνων". Η Ουαλική ονομασία του εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα Ουαλλικά ποιήματα των αρχών του 13ου αιώνα, ως «Aber Tawy» (=στόμιο του ποταμού Tawy), αλλά η πόλη είναι ευρύτερα γνωστή με το Αγγλικό της όνομα κυρίως, παρά με το Ουαλλικό ...

Οι Τελέρι

Στα έργα του JRR Tolkien, οι Teleri (που σημαίνει "Όσοι έρχονται τελευταίοι", ενικός αριθμός "Teler") ήταν το τρίτο από τα τρία φύλα Elf που έφτασαν στο Aman. Έγιναν γνωστοί ως "Falmari" ή "ξωτικά της θάλασσας". Οι Teleri ήταν οι πρόγονοι των ξωτικών Sindar, Laiquendi και Nándor της Μέσης Γης.

Αποτελούσαν το μεγαλύτερο οίκο από τους συνολικά 3 των ξωτικών...

Είχαν καλύτερες φωνές και πήραν το προσωνύμιο Lindar (="τραγουδιστές"), ενώ επίσης αποκαλούνταν "Nelyar" (="Τρίτοι").

Οι Sindar του Beleriand αποκαλούσαν τους εαυτούς τους απλά Edhil, πράγμα που σημαίνει "ξωτικά", και σχετίζεται με τη λέξη της Quenya "Eldar" που έχει το ίδιο νόημα.

Η γλώσσα τους άλλαξε όταν αναγκάστηκαν να παραμείνουν για καιρό στο Tol Eressëa, ανάμεσα στο Βάλινορ και την Μέση Γη, κατά την αναζήτηση του βασιλιά τους Έλγουε (αργότερα γνωστό με το όνομα "Θίνγκολ")... Αργότερα, όταν ο Ulmo τράβηξε το νησί τους κοντά στο Βάλινορ, απέναντι από τον κόλπο του Eldamar, στα ανοικτά των ακτών του Aman, όμως πολλοί Teleri διάλεξαν να παραμείνουν στην Μέση Γη, κοντά στο βασιλιά Έλγουε που ίδρυσε νέο βασίλειο εκεί, μαζί με την σύζυγό του (Μάϊα) Μέλιαν, ενώ ο αδελφός του, ονόματι Όλγουε έμεινε να κυβερνά τον υπόλοιπο λαό του...

Όταν οι Noldor αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το Valinor και ζήτησαν για τα πλοία τους, οι Teleri αρνήθηκαν να βοηθήσουν, και μάλιστα προσπάθησαν να τους μεταπείσουν...Τελικά ο Φέανορ και οι γιοί του προκάλεσαν την πρώτη αιματοχυσία στο νησί των Τελέρι και το λιμάνι τους, το Alqualondë, ή Λιμάνι των Κύκνων, ενώ έκαψαν όσα πλοία δεν τους χρησίμευαν. Αυτή ήταν η πρώτη από τις τρεις γενοκτονίες συλλογικά γνωστών ως "Kinslayings" (=αδελφοκτονίες) που διαπράττονται από τη κλάν του Fëanor. Για το λόγο αυτό, ελάχιστοι Teleri τελικά, ενώνουν τις δυνάμεις τους με τους Valar και τα υπόλοιπα Ξωτικά που οργάνωσαν την αποστολή ενάντια στο Morgoth ...

Η γλώσσα τους, γνωστή ως TELERIN ή Lindalambë (γλώσσα του Lindar), και οι Teleri ήταν πιο λεπτκαμωμένοι, σε σχέση με τους Noldor και τους Vanyar. Είχαν συνήθως μαύρα μαλλιά (νεαρή ηλικία) που γίνονταν ασημένια, όσο μεγάλωναν, ενώ το χρώμα του δέρματός τους διακυμαινόταν από χλωμό έως μελαχρινό...

Oι τόποι του LOTR

Mount Sunday: Edoras

Dart river: Amon Hen

Dart river: Amon Hen battle

 Kawarau river, Bungy bridge: Leaving LothLorien

Castle Hills: Orc pursuit

Castle Hills: Orc pursuit

Tongariro National Park- Desert road: Mordor

Kawarau gorge: River Anduin

Δυστυχώς οι συνθήκες δεν ήταν κατάλληλες σε όλες τις επισκέψεις, ώστε να καταφέρω να βγάλω καλές φωτό, αλλά υπόσχομαι να ξαναπροσπαθήσω, με την πρώτη ευκαιρία, τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με τα ηφαίστεια  Ruapehu και Tongariro, την μαύρη γη της Μόρντορ :)

Καλημέρα από τις Νότιες θάλασσες...

Μόρντορ

Μόρντορ
The Black Land, The Land of the Shadow, Η Μαύρη Γη, Η Γη της Σκιάς

Η Μαύρη Χώρα της Μόρντορ βρισκόταν στα ανατολικά της Γκόντορ. Ήταν μια περιοχή σχεδόν τετράγωνου σχήματος, αποκλεισμένη από τα υπόλοιπα τμήματα της Μέσης-γης από φυσικά σύνορα, τις οροσειρές Έρεντ Λίθουϊ βόρεια και Έφελ Ντούαθ δυτικά, καθώς και μια χαμηλότερη σειρά λόφων στο νότο. Το μόνο άνοιγμα στον ορεινό αυτό κλοιό ήταν στο βορειοδυτικό άκρο, όπου σχηματιζόταν η κοιλάδα του Ουντούν. Εκεί ο Σαουρον κατασκεύασε μία τεράστια σιδερένια πύλη, το Μόραννον. Στο βόρειο τμήμα της υπήρχε το άγονο υψίπεδο της Γκόργκοροθ, όπου και το ηφαίστειο Οροντρούϊν, κύρια έλξη για την εγκατάσταση του Σαουρον στην περιοχή, καθώς το χρησιμοποιούσε στη μαγεία του. Εκεί κατασκεύασε και το Ενα Δαχτυλίδι. Η νότια πλευρά ήταν πιο γόνιμη λόγω της λίμνης Νούρνεν.

Σύντομη Ιστορία της Μόρντορ...

Μετά την καταστροφή των προπυργίων του Κακού στον Βορρά της Μέσης Γης, στο τέλος της Πρώτης Εποχής, ο Σαουρον διέφυγε στο Νότο, ψάχνοντας καινούργιο καταφύγιο. Στο τέλος της πρώτης χιλιετίας της Δεύτερης Εποχής, διάλεξε μια περιοχή περιφραγμένη από βουνά και εκεί έχτισε τον απόρθητο πύργο του Μπάραντ-Ντουρ. Η Μόρντορ ήταν κατάλοιπο των καταστροφικών έργων του Morgoth, και προφανώς σχηματίστηκε από μαζικές ηφαιστειακές εκρήξεις. Της δόθηκε το όνομα Μόρντορ =Μαύρη Χώρα ήδη από πολύ νωρίς, ωστόσο, μόνο η αράχνη Shelob είχε εγκατασταθεί εκεί πριν τον Σάουρον.

Ο Σαουρον ανέπτυξε σταδιακά και αθόρυβα τις δυνάμεις του τόσο ώστε η επιρροή του να φτάνει (στα μέσα της Δεύτερης Εποχής) να καλύπτει ακόμα και ολόκληρο το Έριαντορ. Πάντα, όμως, έβρισκε σκληρή αντίσταση από τα Ξωτικά του Γκιλ-γκάλαντ και αργότερα από τους Νουμενόριους. Το έτος 3262 της Δεύτερης Εποχής (ΙΙ-3263), ο Νουμενόριος Βασιλιάς Αρ-Φαραζον κατέπλευσε από τη νήσο Νούμενορ με μια ακατανίκητη στρατιά, συνέτρψε τις δυνάμεις του Σαουρον και έπιασε τον ίδιο αιχμάλωτο. Η Μόρντορ έμεινε έρημη.

Μετά τον καταποντισμό του νησιωτικού κράτους του Νούμενορ και την ίδρυση στη Μέση-γη του κράτους της Γκόντορ από τους Πιστούς (με αρχηγό τον Ελέντιλ και τους γιους του, Ισίλντουρ και Ανάριον) μεγάλα οχυρά χτίστηκαν έξω από τα φυσικά τείχη της Μόρντορ, ώστε να εμποδιστεί η επιστροφή οποιουδήποτε δόλιου πλάσματος στην περιοχή. Κυριότερο από αυτά τα οχυρά ήταν η Μίνας Ίθιλ (Πύργος του Φεγγαριού), αρχική κατοικία του Ισίλντουρ.

Όμως, ο Σαουρον -που ως πνεύμα είχε επιβιώσει από την καταστροφή- είχε ήδη επιστρέψει κρυφά και ετοίμαζε νέα επίθεση. Έτσι, το έτος ΙΙ-3429 επιτέθηκε στη Μίνας Ίθιλ, αλλά ο Ισίλντουρ διέφυγε στον Βορρά, στην Άρνορ και ειδοποίησε τον πατέρα του. Αυτός ζήτησε τη βοήθεια του φίλου του Γκιλ-γκάλαντ και δημιούργησαν την "Τελευταία Συμμαχία" Ξωτικών και Ανθρώπων. Όταν ο Σαουρον ηττήθηκε τελικά μετά από πολιορκία και μάχες διάρκειας δέκα ετών (ΙΙ-3441), η Μόρντορ πέρασε στην επικυριαρχία της Γκόντορ. Καθώς, όμως, η ισχύς της Γκόντορ εξασθενούσε με την πάροδο των ετών, η επιτήρηση έγινε πλημμελής.

Έτσι, μετά από περίπου δυο χιλιάδες χρόνια (ΙΙΙ-1980), επέστρεψαν οι Ναζγκουλ και ανακατέλαβαν την περιοχή στο όνομα του Εχθρού, στοιχειώνοντας τον πύργο Μίνας Ίθιλ, που από τότε ονομάστηκε Μίνας Μόργκουλ (Πύργος της Μαγείας), Ο ίδιος ο Σαουρον παρέμενε στον πύργο Ντολ-Γκουλντούρ, στα νότια του Μίρκγουντ, του Δάσους της Σκοτεινιάς, και δεν επέστρεψε στο Μπάραντ-Ντουρ, παρά λίγα μόνο χρόνια πριν τον Πόλεμο του Δαχτυλιδιού (ΙΙΙ-3019). Τότε το Ενα Δαχτυλίδι της Δύναμης καταστράφηκε, όταν ρίχτηκε στις Σχισμές του Ολέθρου στο ηφαίστειο Οροντρούϊν, όπου είχε σφυρηλατηθεί, φέρνοντας έτσι το απόλυτο τέλος στον Σκοτεινό Άρχοντα και την κυριαρχία του Κακού. Η περιοχή της Μόρντορ πέρασε ξανά στην κυριαρχία του Νότιου Βασιλείου.

Μέση Γη

Η Μέση Γη είναι ένα φανταστικό μέρος που είναι ο φυσικός χώρος στον οποίο πραγματοποιούνται οι περισσότερες από τις ιστορίες του συγγραφέα JRR Tolkien. Αυτές οι ιστορίες περιλαμβάνουν Το Χόμπιτ και τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.

Ο Tolkien ζωγράφισε αρκετούς χάρτες της Μέσης Γης και των περιοχών της. Ορισμένοι είχαν δημοσιευθεί στην διάρκεια της ζωής του, αν και μερικοί από τους πρώτες χάρτες δεν είχαν δημοσιευθεί μέχρι μετά το θάνατό του. Οι κύριοι χάρτες που δημοσιεύονται στο Χόμπιτ, Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, Το Σιλμαρίλλιον και οι Ατέλειωτες Ιστορίες. Τα περισσότερα από τα γεγονότα της πρώτης εποχής πραγματοποιήθηκαν στην υποήπειρο Beleriand, που αργότερα βύθιστηκε στον ωκεανό στο τέλος της πρώτης εποχής. 

Τα Μπλε Βουνά στο δεξί άκρο του χάρτη του Beleriand είναι τα ίδια βουνά που εμφανίζονται στην αριστερή πλευρά του χάρτη της Μέσης Γης π(ου περιγράφεται στη δεύτερη και τρίτη περίοδο των χρονικών της Μέσης Γης), ωστόσο ο χάρτης αυτός, δείχνει μόνο ένα μικρό μέρος του κόσμου: Τα περισσότερα από τα τεράστια εδάφη του Ρουν και Harad δεν εμφανίζονται.

Ο Tolkien, είχε δηλώσει ότι η Μέση Γη βρίσκεται στη Γη, αλλά σε ένα φανταστικό χρονικό διάστημα κατά το παρελθόν. Αργότερα απέρριψε αυτή την ιδέα, και δήλωσε ότι η Μέση Γη δεν ήταν σε φυσική απόσταση του χρόνου, αλλά «σε διαφορετικό στάδιο της φαντασίας».

Στην αρχαία Γερμανική μυθολογία, ο κόσμος των ανθρώπων είναι γνωστός με πολλά ονόματα, όπως Midgard, Middenheim, Manaheim, και Middengeard. Η παλιά αγγλική λέξη middangeard προέρχεται από μια προηγούμενη γερμανική λέξη και έτσι έχει κοινή ετυμολογική ρίζα στις συγγενικές Σκανδιναβικές γλώσσες, όπως η Αρχαία σκανδιναβική λέξη Miðgarðr...

Οφείλουμε όμως να κάνουμε τη σύγκριση μεταξύ του κλασικού χάρτη της 3ης εποχής της Μέσης Γης, με έναν σύγχρονο γεωφυσικό χάρτη της Ευρώπης...

Το Δόρυ, η Πέτρα, το Σπαθί και το Καζάνι...

Αυτό το ποστ είναι αφιερωμένο στα Κελτικά σύμβολα που είναι το Δόρυ, η Πέτρα, το Σπαθί και το Καζάνι...

Αυτά τα τέσσερα στοιχεία είναι ιερά αντικείμενα που μεταφέρθηκαν από τους Tuatha de Danann, όταν έφτασαν στα Βόρεια νησιά (Βρετανία, Ιρλανδία , Εβρίδες Νήσους, Ώρκνευ και Σέτλαντ...

Αυτοί οι ιεροί θησαυροί αναφέρεται οτι φυλάσσονταν στις μυθικές πόλεις Gorias, Falias, Findias και Murias στα Βόρεια Νησιά, όπου οι απόγονοί του NEMED του (αργότερα έγιναν γνωστοί ως Tuatha de Danann)  εγκαταστάθηκαν, προσπαθώντας να ξεφύγουν από τους Φομόριαν, το γένος των ημίθεων κατοίκων του βυθού, που κάποτε κατοικούσαν ή προσπαθούσαν να εποικίσουν την Ιρλανδία .

ΤΟ ΔΟΡΥ

Θεότητα στην οποία ήταν αφιερωμένο= Λου

Στοιχείο της φύσης= Φωτιά

Κατεύθυνση = Νότος

Μαγική πόλη Προέλευσης = Gorias

Μαγικές ιδιότητες και Περιγραφή = Το δόρυ που ποτέ δεν χάνει το στόχο του.

Η ΠΕΤΡΑ

Θεότητα = FAL

Στοιχείο = Γη

Κατεύθυνση = Βοράς

Μαγική πόλη Προέλευσης = Falias

Μαγικές ιδιότητες και Περιγραφή = Η πέτρα που ξέρει την καρδιά του ανθρώπου.

Η πέτρα αυτή, (γνωστή και ως The Stone of Destiny), είναι μια ορθογώνια πέτρα βάρους 152 κιλών που για εκατοντάδες χρόνια φυλασσόταν στο Αββαείο του Westminster, και που μόλις το 1996, μεταφερθηκε στο κάστρο του Εδιμβούργο...Πάνω σ' αυτήν την πέτρα γίνονταν παραδοσιακά όλες οι στέψεις των Αρχαίων Κελτών Βασιλέων, καθώς και όλων των Σκωτσέζων, και Βρετανών βασιλιάδων, στην σύγχρονη εποχή...Υποτίθεται οτι η ίδια η πέτρα τρέμει και μουρμουρίζει ή τρίζει, δείχνοντας την αποδοχή της στον νέο βασιλιά, ή σε αντίθετη περίπτωση, θα φώναζε...

ΤΟ ΞΙΦΟΣ

Θεότητα = Nuada

Στοιχείο = Aέρας

Κατεύθυνση = Ανατολή

Μαγική πόλη Προέλευσης = Findias

Μαγικές ιδιότητες και Περιγραφή = Όλες οι ιδιότητες υπόκεινται στη βούληση του Ξίφους.

Ο Nuada ήταν ο βασιλιάς των Tuatha de Danann, και έτσι, το σπαθί του (claideb) είναι πανίσχυρο και καταβάλει κάθε εχθρό, είτε με την δύναμη του μετάλου του είτε με τη δύναμη της μαγείας του...

ΤΟ ΚΑΖΑΝΙ

Θεότητα = Ντάγκντα

Στοιχείο= Νερό

Κατεύθυνση= Δυτική

Μαγική πόλη Προέλευσης = Murias

Μαγικές ιδιότητες και Περιγραφή = Ένα καζάνι με ατελείωτη προσφορά.

Ανάμεσα στα 4 σύμβολα των Κελτών, το καζάνι είναι ένα από τα πιο ισχυρά και συμβολικά...Άλλοτε χρησιμοποιείται για να θρέψει ατελείωτους στρατούς πολεμιστών, μιας και είναι το καζάνι της αφθονίας, άλλοτε πάλι -μιας και δεν έχει πάτο-, ενώνει τον πάνω κόσμο και τον κάτω, δίνοντας τη δυνατότητα όχι μόνον να γιατρεύει με την σύνδεσή του με τη θεά Ντανού, μέσω του ισχυρού δεσμού της με την γη, και τον παντοδύναμο γιό της Ντάγκντα, αλλά επαναφέρει στη ζωή νεκρούς πολεμιστές...

Από παλιότερες αναζητήσεις, είχα βρει πώς τόσο η πέτρα των ενθρονίσεων όσο και το καζάνι του Ντάγκντα, φυλάσσονταν στο Αββαείο του Westminster, ωστόσο ψάχνοντας τις σχετικές ιστοσελίδες προετοιμάζοντας το ποστ αυτό, δεν κατάφερα να επιβεβαιώσω τις πληροφορίες αυτές...

Οι Dunedain

Kατά το Σιλμαρίλιον, στην κοινή γλώσσα Westron, το όνομα Dúnadan ήταν απλά σύνθεση της λέξης Adûn, "δυτική", και της λέξης άνταν" που σημαίνει άνθρωπος =άνθρωπος της Δύσης.... Το όνομα αυτό χρησιμοποιήθηκε απόκλειστικά για τους Númenóreans που ήταν φιλικοι προς τα ξωτικά: οι άλλοι, επιζώντες της κατάρρευσης του Νούμενορ, ήταν γνωστοί ως Μαύροι Númenóreans.

Οι Dúnedain κατάγονταν από τους Ξωτικόφιλους, τους λίγους άνδρες της πρώτης εποχής που πήγαιναν μαζί με τα Noldor ξωτικά στο Beleriand. Ο αρχηγός τους ήταν ο Elros, μισό-ξωτικός, δίδυμος αδελφός του Έλροντ, του άρχοντα του Ρίβεντελ.

Το Númenor τους δόθηκε ως πατρίδα από τους Valar κατά την έναρξη της δεύτερης εποχής και αργότερα δημιούργησαν τα φρούρια-πόλεις των δυτικών ακτών της Μέσης Γης . Με τον καιρό, το Númenor καταβυθίστηκε στη θάλασσα και ένας μικρός αριθμός των Πιστών (με επικεφαλής τον Elendil) διέφυγαν την καταστροφή.

Το πνεύμα του έκπτωτου Βάλα, Sauron διέφυγε από το Númenor προς τη Μέση-γη, και έθεσε εκ νέου ισχυρό στρατό για να αμφισβητήσει τα νέα βασίλεια των Dúnedain, την Γκόντορ και την Arnor. Με τη βοήθεια του Gil-galad και τα ξωτικά, ο Sauron νικήθηκε κι διέφυγε στην Ανατολή. Όταν ο Sauron επέστρεψε στο προσκήνιο, και άρχισε να συγκεντρώνει δύναμεις, μια σειρά από μεγάλες μάστιγες ήρθαν από την Ανατολή. Αυτές οι αρρώστιες χτύπησαν σκληρα στο Βορρά και το Νότο, και προκάλεσαν ραγδαία μείωση του πληθυσμού στην Arnor. Επίσης, ο επικεφαλής των Εννέα Ringwraiths, που είναι γνωστός κοινώς ως μάγος-βασιλιάς της Angmar, ξεκίνησε επίθεση εναντίον των διαιρεμένων Βόρειων βασίλειων των Dúnedain από ένα οχυρό στο βουνό Carn Dum. Τελικά, κατάφερε να καταστρέψει το Arthedain, το τελευταία από τα Βόρεια βασίλεια.

Μετά την πτώση του Arthedain, ένα απομεινάρι των βόρειων Dúnedain έγιναν οι Rangers του Βορρά, οι οποίοι ανέλαβαν να προστατέψουν και να διατηρήσουν την ειρήνη στη γη των πατέρων τους. Ο επιζών πληθυσμός Dúnedain της Arnor υποχώρησαν στα νότια της του Ξωτικοβασιλείου του Rivendell, ενώ οι μικρότεροι πληθυσμοί σχημάτισαν απομονωμένους οικισμούς στο δυτικό Eriador.

Οι Dúnedain ήταν ανώτεροι από τους άλλους ανθρώπους στην ευγένεια του πνεύματος και του σώματος, ήταν ψηλοί, με σκούρα μαλλιά, χλωμό δέρμα και γκρίζα μάτια .

Επιπλέον, ο βασιλιάς των Dúnedain, ιδίως εκείνων της υψηλής αξίας, διαθέτει μεγάλη σοφία και σύνεση, και περιστασιακά προφητεία. Επωφελήθηκαν από τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής (τρεις φορές η ζωή ενός κανονικού άνθρωπου) και μπορούσαν να διατηρήσουν τη νεότητά τους μέχρι το τέλος των ημερών τους. Αν και ο λόγος δεν έχει εξηγηθεί πλήρως στο «Σιλμαρίλιον», ένα πράγμα που εκτός από τους λιμούς, οδήγησε στην ελαχιστοποιηση του αριθμού των Dúnedain ήταν και η τάση τους να έχουν λίγα παιδιά, σε πολλές περιπτώσεις μόνο ένα ανα οικογένεια. Ο Aragorn προερχόταν από μια μακρά σειρά προγόνων που με την σειρά τους ήταν μοναχοπαίδια πυρηνικών οικογενειών Ντούνενταϊν, όπως και ο ίδιος...

Στην πραγματικότητα, το όνομά τους προέρχεται από τη λέξη Dun Eideann, που είναι η Κελτοσκωτική ονομασία του Εδιμβούργου, "Dun", σημαίνει λόφος...Βρίσκεται στην περιοχή Λόθιαν, και οι Ρωμαίοι όταν έφτασαν στην περιοχή, ανακάλυψαν εκεί μία Βρετονική φυλή με το όνομα Votadini, ενώ ο λόφος στον οποίο είναι χτισμένο το κάστρο του Εδιμβούργου, καθώς και οι γύρω περιοχές, κατοικούνταν ήδη από την εποχή του Χαλκού ...Το αγγλοποιημένο όνομα του Εδιμβούργου (Dunedin), χρησιμοποιήθηκε για να ονοματοδοτήσει την ομώνυμη πόλη που ιδρύθηκε στο Νότιο Νησί της ΝΖ, από Σκωτσέζους αποίκους...

Το Lothlorien

Τυχαία εντελώς βρήκα το λήμμα- βάση του ονόματος, του δάσους του Λοθ-Λόριεν...Κανονικά πρέπει να σημαίνει "Χρυσό λουλούδι"  από τα χρυσοκίτρινα λουλούδια των δέντρων μάλλορν, που αποτελούν τον πυρήνα του...Είναι μια πολύ όμορφη και ρομαντική ιστορία, η εφεύρεση από τον Τόλκιν των πανύψηλων αυτών δέντρων, που η ονομασία τους παραλλάσσεται ανάλογα με τη χρήση των διαφορετικών γλωσσών των Ξωτικών...

Στην Σκωτία, ο ευρύτερη περιοχή του Εδιμβούργου, ονομάζεται Λόθιαν...Η ίδια η πρωτεύουσα της Σκωτίας, πρωτο-κατοικήθηκε από βρετονικες φυλές...Η ίδια η ετυμολογία του Λόθιαν, προέρχεται από την Βρετονική διάλεκτο που έχει γλωσσικό υπόβαθρο παρόμοιο με την Ουαλλική...Πιθανότατα να πρόκειται για την ίδια ρίζα η οποία έδωσε τον μύθο του Αρθούρου και των ιπποτών του, μιας και θεωρείται βέβαιο πως το όνομα του βασιλιά Λοτ, ή Λοθ, πατέρα του ιππότη Γκαουέιν προέρχεται από αυτήν...

Το λατινικό όνομα του Λόθιαν ήταν Leudonia, και τον βασιλιά Λοτ, τον ξαναβρίσκουμε σε άλλους μύθους να ταυτίζεται με τον βασιλιά Lleu και να είναι επίσης μυθικός βασιλιάς των νησιών Όρκνυ, καθώς και με έναν  Βρετανικό θεό, που σε έναν μεσσαιωνικό μύθο, μνημονεύεται ως Ουαλλός  Lludd Llaw Eraint. Επίσης υπάρχουν αναφορές και σε Νορβηγικές σάγες που ήταν γνωστές στα νησιά Orkney ως Hlot (δηλαδή με την Ουαλλική επακριβή προφορά του ονόματος Λοτ) ή Ljot Thorfinnsson,  και τον μονόλιθο που ονομάζεται Stone Lud και βρίσκεται στην περιοχή Caithness, στην Σκωτία...

Ο Λοθ, ως πατέρας του ιππότη Gawain, είναι επίσης πατέρας άλλων 4 αγοριών, ο μύθος του όμως είναι λίγο πολύ γνωστός, όπως και ο ρόλος του πιο επώνυμου από τα παιδιά του... Το όνομα Gawain, σημαίνει "αυτός με τα λαμπερά μαλλιά", ενώ η απευθείας μετάφραση του πλήρους Ουαλλικού ονόματός του "Gwalchmei ap Gwyar" διχάζει τους μελετητές : κατά άλλους σημαίνει "Λέοντας των ανοιχτών εκτάσεων" και κατά άλλους "Γεράκι του Μαΐου"

(ΟΙ φωτογραφίες είναι από το κάστρο Innerwick και τα δάση του Ανατολικού Λόθιαν)